‘Die vraag van jou bleef nog lang in mijn gedachten spelen’, zei Jane, een oud deelneemster aan een Indische Stamtafel. Familiebanden met Indië hebben betekent niet automatisch dat mensen zich ‘Indisch’ noemen. Want, wat is Indisch precies? Betekent dat het bezoeken van Pasar Malam’s? Of dat je sterke affiniteit voelt met andere Indische mensen, gewoontes of gedragingen? Uit vele gesprekken is mij gebleken dat ja-zeggen tegen ‘ik ben Indisch’ inhoudt dat je erkent en accepteert dat er gevoelige en beladen kanten zitten aan dat etiket. Met een politiek beladen geschiedenis, maar ook met mogelijk persoonlijke, kwetsbare aspecten. Een proces van ergens bewust voor kiezen, welke ik vergelijk met ‘alsof je uit de kast komt’.
Jane leerde ik kennen tijdens een Indische Stamtafel in ontspannen, huiselijke sfeer in Heemstede. Ik had die keer een markante, eigen ervaring verteld. Als twintiger was ik student Sociale Academie. Tijdens een les Culturele Antropologie moest ik kiezen of ik mezelf zag als ‘autochtoon’ of ‘allochtoon’. Ik raakte in verwarring, wist niet direct een antwoord en het zorgde ervoor dat ik eventjes bevroor. Hoe dit verder is gelopen toen en welke keuze ik daar maakte is leuker om live te horen. Maar ik ben ook heel nieuwsgierig of jij zo’n vergelijkbare ervaring kent. En nieuwsgierig naar wat jij toen deed. Of nog steeds wel of niet doet.