Mango’s herinneren mij aan vroeger, aan mijn moeder. Opgegroeid in de jaren zestig, waren ze enkel verkrijgbaar in de Indische toko. En was het iets exclusiefs, iets dat zeker niet iedere week bij ons in huis kwamen. Mijn moeder wachtte dan tot ze rijp waren. Ik zie nog hoe ze de woonkamer binnenkwam met een net geschilde vrucht in haar hand. In haar linkerhand de mango, in haar rechterhand een mes met een plakje erop. ‘Wil je een stukje mango, Pap?’, vroeg ze met zachte stem aan mijn vader. Daarna waren de kinderen aan de beurt: ‘Wil je een stukje proeven?’ De smaak van mango vond ik ongelofelijk lekker; zoet, sappig, glad, zacht, niet te vergelijken met het saaie Hollandse fruit dat ik kende. Goddelijk gewoon weg. Wat daarbij meespeelde was de wetenschap dat dit fruit afkomstig was uit het verre, tropische land waar mijn ouders waren geboren en opgegroeid. Ik proefde een stukje van ‘hun Indische leven daar’.
De enige keer dat ik met mijn ouders in Indonesië was, was in 1988. Ik zag mijn moeder op een pasar. Opeens bleek ze het Maleis zeer goed machtig. En die zachte stem was opeens luider aanwezig, stevig en overtuigend. Zo bescheiden als dat ze hier altijd was, zo assertief bleek ze daar. Afdingen, opeens helemaal in haar element. Samen met mijn tantes introduceerden ze me tot allerlei ander tropisch fruit, waar ik nog nooit van had gehoord. Rambutan, lengkeng, nangka, kelapa en het uitdagende ‘monster’ van alles: durian.
Anno nu ben ik er helemaal vertrouwd mee. Iedere keer dat ik in Indonesië ben, geniet ik mateloos van het verse fruit dat ik er kan krijgen. En hoewel tegenwoordig ook makkelijk te verkrijgen in Nederland, de smaak is niet te vergelijken met daar.
Heb jij specifieke herinneringen aan – één van – jouw ouders? En hoe de Indische cultuur van invloed is geweest op jouw opvoeding? Vind je het interessant om met andere Indische mensen van gedachten te wisselen? Dan ben je welkom om deel te nemen aan een Indische Stamtafel in Heemstede. Er zijn nog een paar plekjes vrij op zowel zaterdag 30 mei als zaterdag 27 juni.
Geïnspireerd op de Generatietafels van 15 augustus, zijn deze bijeenkomsten een gelegenheid om stil te staan bij onze verhalen en ervaringen. De intentie is om op ontspannen, informele wijze elkaar te ontmoeten, uit te wisselen en reflecteren. Onderwerpen zoals opvoeding, het omgaan met emoties, stellen van grenzen en loyaliteit zijn welkom. Het horen van elkaar kan leiden tot nieuwe inzichten over onze culturele geschiedenis en onszelf. Wanneer het passend is zal er vanuit historisch, systemisch of communicatief oogpunt kennis worden aangereikt en processen verhelderd. En, alles is toegestaan; het mag abstract, rationeel en analytisch, evenals concreet, persoonlijk en gevoelig. We ronden af met een rijsttafel in een van de lekkerste Indonesisch restaurants van Nederland. Kortom, je bent van harte welkom en in goede handen.