Af en toe kom ik Jane tegen op onze locatie, mijn Indische collega. De eerste keer dat ik met haar samenwerkte kwam onze overeenkomstige achtergrond al snel aan het licht. Een leeftijdsgenoot, net als ik ervaren in de zorg, met wie het iedere keer weer heerlijk samenwerken is. Ook de bewoners op de afdeling merken hoe wij elkaar aanvoelen en bijna naadloos elkaar aanvullen. Zonder veel woorden te gebruiken.
Iedere keer valt mij ook weer op hoe ze met bewoners omgaat. En hoe dat verschilt van onze Hollandse collega’s. Haar sensitiviteit, haar toon, haar subtiele, respectvolle benadering. Zacht, het ego wat ondergeschikt en alles behalve bot. Dit zie ik bij veel Indische mensen terug.
‘Weet je, Jane’, zei ik vorige week tegen haar, ‘Ik herken bij jou een bepaalde manier waarop je naar mensen kijkt, hoe je ze benadert. Volgens mij is dat iets Indisch. Wij hebben geleerd om gewoon met respect met mensen om te gaan. Respect hoef je niet te verdienen. We respecteren je al gewoon omdat je er bent. Een soort van basaal respect, daar is verder niets voor nodig.’
Herken jij ook die subtiele Indische trekken vanuit je eigen opvoeding bij een ander? En lijkt het je leuk om hier es wat langer met elkaar over door te praten? Nieuwsgierig om een keertje uit te wisselen over waar onze opvoeding juist een voordeel is en waar die soms nog in de weg zit? Dan nodig ik je uit voor de volgende Indische Stamtafel in Heemstede.