‘Wat deden mijn Opa en Oma daar eigenlijk in Indië en waarom is mijn moeder in Nieuw Guinea geboren?’ ‘Hoe komt het dat wij in 1953 hier naartoe zijn gekomen en andere Indische mensen pas tien jaar later?’ ‘Denk je dat de heftigheid van mijn emoties iets te maken kan hebben met het Indische verleden van grootouders en ouders?’
Met regelmaat ben ik verbaasd hoe feitelijke kennis binnen Indische families zo onvolledig of onbekend is geraakt. De laatste decennia heb ik met veel Indische mannen en vrouwen van alle leeftijden gesproken. Vaak kon ik vragen beantwoorden door wat meer te vertellen over de geschiedenis. En uit te leggen wat maakte dat onze ouderen hierheen zijn gekomen. Daarbij vind ik het persoonlijk belangrijk om de verschillen te vermelden tussen ‘hoe het beschreven is in de geschiedenisboekjes’ en hoe mensen die ik ken het hebben beleefd. Ik heb ook veel kunnen verhelderen door uit eigen ervaringen te putten. Ik ben jongste zoon van een KNIL-militair, en beide ouders waren getraumatiseerd door gevangenschap in Jappenkampen. Nu de generatie voor mij is weggevallen en ik zelf de zestig gepasseerd, ben ik opeens in de positie van ‘elder’ beland. Ik draag een schat aan kennis en gezichtspunten in me mee, waarmee ik anderen van dienst kan zijn.
Mijn naam is Rick Shamier (1963), beide ouders zijn geboren en getogen in Indië. Al decennia lang werk ik als trainer en teamcoach binnen verschillende zorginstellingen. Als deelnemer deed ik mee aan de eerste Generatietafel in Den Haag, voorafgaande aan een herdenking op 15 augustus. Het jaar daarna ben ik gevraagd als gespreksleider. En ook dit jaar heb dat weer met liefde gedaan.
Geïnspireerd door de persoonlijke levensverhalen en de uitwisseling aan tafel, besloot ik dit zelf vaker te organiseren. Vanuit mijn praktijk aan huis in Heemstede verzorg ik 8x per jaar vergelijkbare bijeenkomsten. Ik noem ze: Indische Stamtafel. De opzet heb ik iets aangepast: in kleine groep van maximaal 7 deelnemers nemen we wat langer de tijd en reik ik verschillende werkvormen aan. Een volledige middag, waarin alle vragen en onderwerpen op tafel mogen komen. Op informele en respectvolle wijze begeleid ik de bijeenkomst en nodig soms uit tot reflecteren. Aan het eind ronden we af in een restaurant bij een heerlijke Indische rijsttafel.
Wat ik persoonlijk bijdraag is een doorleefde kennis en expertise van thema’s als culturele identiteit, processen van vergeving en het verwerken en helen van intergenerationeel trauma. Mijn opleidingen als Maatschappelijk Werker en Orthopedagoog dragen hierin natuurlijk bij. Met mijn ervaring als gespreksleider creëren we samen een sfeer van oprechte betrokkenheid, veiligheid en respect. Ik beleef het als een voorrecht om dit te mogen en kunnen aanbieden.